وى گران آمد و بشدت او را ناآرام كرد زيرا كه خود و خانواده و مردم ساير قلمرو حكمرانى او از نيل و آن ولايت همگى شيعى مذهب بودند ، و در حوزهء قلمرو او خطبه بنام القائم بامر اللّه را قطع كرد ، در اين باره بوى پيام فرستاده و نكوهش شد ، و او پوزش خواست باينكه مردم ولايتش شيعى مذهب‌اند و آنها بر اين امر اتفاق نمودند و او نميتوانست بخلاف‌شان عملى انجام دهد ، كما اينكه خليفه نتوانست از سفيهانى كه نسبت به مشهد آنچنان كارها كردند جلو بگيرد و خطبه را به حال اول اعاده نمود . بيان عصيان بنى قره بر المستنصر باللّه در مصر در اين سال ، در ماه شعبان بنى قره در مصر بر المستنصر باللّه خليفه علوى در مصر عصيان ورزيدند . سبب آن اين بود كه المستنصر مردى را بنام المقرب بر آنها امير و حاكم كرد و به پيش انداخت بنو قره از وى ابراز تنفر نمودند و مكروهش دانستند ، و استعفاى او خواستند ، و المستنصر معزولش نكرد ، پس خلاف و عصيان آشكار ساختند و در جيزه برابر مصر اقامت گزيدند و تظاهر به فساد و تباهكارى كردند . المستنصر لشكرى بسوى آنها فرستاد كه بجنگند و دفع شر آنها كنند ، بنو قره با افراد آن لشكر جنگيدند و منهزم شدند و كشتار بسيار از آنها شد . بنو قره به سمت صحرا نقل مكان كردند . شكست آن لشكريان بر المستنصر بسى گران آمد ، و اعراب را از قبايل طى و كلب و غيرهما از سپاهيان گرد آورد ، و به دنبال بنى قره گسيل داشت آن سپاهيان در جيزه به آنها رسيدند و در ذى قعده بجنگ پرداختند و جنگ ميانشان شدت پيدا كرد ، و بسيارى از بنى قره كشته شدند و منهزم گشتند ، و سپاهيان گروهى از خود را در برابر بنى قره مستقر نمودند كه در صورتى كه بخواهند تجاوز به بلاد كنند از تعرض آنها جلوگيرى كنند و بقيه بمصر بازگشتند و خداوند شر آنها را كفايت كرد .